Bezpieczeństwo w zakładach przemysłowych to jeden z najważniejszych aspektów działalności każdej firmy. W miejscach, gdzie istnieje ryzyko obecności toksycznych lub wybuchowych gazów, zastosowanie odpowiednich technologii monitorujących staje się absolutną koniecznością. Stacjonarny detektor gazu to urządzenia, które są w stanie nie tylko wykryć obecność niebezpiecznych substancji w powietrzu, ale także zareagować na nie w odpowiednim momencie, minimalizując ryzyko wypadków i chroniąc zdrowie pracowników. Wybór właściwego systemu detekcji wymaga jednak przemyślanego podejścia, dostosowanego do specyfiki zakładu i rodzaju zagrożeń, jakie mogą wystąpić.
Jak działają stacjonarne detektory gazu?
Stacjonarne detektory gazu to zaawansowane urządzenia, które stale monitorują skład powietrza w określonym miejscu i reagują na obecność niebezpiecznych substancji. Są one zaprojektowane do pracy w trudnych warunkach przemysłowych i zapewniają niezawodność oraz wysoką precyzję wykrywania. Działanie tych urządzeń opiera się na zaawansowanych technologiach sensorycznych, które analizują skład powietrza w czasie rzeczywistym.
Technologie stosowane w stacjonarnych detektorach gazu:
1. Sensory elektrochemiczne:
• Wykorzystywane głównie do wykrywania gazów toksycznych, takich jak tlenek węgla (CO) czy siarkowodór (H₂S).
• Reagują na zmiany w przewodnictwie elektrycznym, które są wynikiem kontaktu gazu z elektrodą sensora.
2. Sensory katalityczne:
• Przeznaczone do wykrywania gazów wybuchowych, takich jak metan (CH₄) czy propan (C₃H₈).
• Analizują reakcje utleniania, które zachodzą na powierzchni sensora, generując sygnał proporcjonalny do stężenia gazu.
3. Sensory na podczerwień (IR):
• Pozwalają na precyzyjne wykrywanie gazów wybuchowych oraz dwutlenku węgla (CO₂).
• Działają poprzez analizę absorpcji promieniowania podczerwonego przez molekuły gazów.
4. Sensory ultradźwiękowe:
• Używane do wykrywania wycieków gazów na podstawie analizy dźwięków generowanych przez ulatniający się gaz.
• Wykrywają ultradźwięki poza zakresem słyszalności ludzkiego ucha.

Opcje łączności i integracji stacjonarnych detektorów gazu
Kiedy stacjonarny detektor gazu wykryje stężenie substancji przekraczające ustalone normy, uruchamia alarm wizualny (lampy ostrzegawcze) lub dźwiękowy (syreny). W bardziej zaawansowanych systemach stacjonarne detektory gazu mogą automatycznie aktywować procedury bezpieczeństwa, takie jak:
• Wyłączenie instalacji technologicznych.
• Włączenie wentylacji.
• Powiadomienie operatora za pomocą sygnału do centrali.
Stacjonarne detektory gazu są wyposażone w zaawansowane systemy łączności, które umożliwiają integrację z centralami sterującymi, rejestratorami danych i systemami zarządzania bezpieczeństwem. Popularne opcje obejmują:
• Wyjścia analogowe 4–20 mA:
• Standardowy interfejs, który przesyła sygnał proporcjonalny do stężenia gazu.
• Umożliwia podłączenie detektora do systemów sterowania procesami (SCADA, PLC).
• Protokół Modbus RTU:
• Komunikacja cyfrowa przez magistralę RS485.
• Pozwala na podłączenie wielu detektorów do jednej centrali sterującej.
• Umożliwia przesyłanie szczegółowych danych, takich jak bieżące stężenie gazów, stan sensora, czy historię alarmów.
• RS485:
• Umożliwia komunikację z centralami sterującymi oraz przesyłanie danych na duże odległości.
• Pozwala na integrację z systemami monitorowania i rejestrowania danych.
• Wyjścia przekaźnikowe:
• Przeznaczone do sterowania urządzeniami wykonawczymi, takimi jak wentylatory, zawory czy sygnalizatory alarmowe.
Stacjonarne Detektory Gazów w Wykryj.PL
Co wykrywa detektor gazu ?
Podstawowym krokiem przy wyborze stacjonarnego detektora gazu jest określenie, jakie rodzaje gazów mogą pojawić się w danym środowisku. W przemyśle chemicznym mogą to być toksyczne substancje, takie jak tlenek węgla czy siarkowodór, które nawet w niewielkich stężeniach stanowią poważne zagrożenie dla życia. W branży energetycznej czy gazowniczej kluczowe jest natomiast monitorowanie gazów wybuchowych, takich jak metan czy propan, których obecność może prowadzić do katastrofalnych eksplozji. Każdy gaz ma swoje unikalne właściwości, co oznacza, że system detekcji musi być wyposażony w odpowiednie sensory, zdolne do precyzyjnego wykrywania jego stężenia.
Zakres wykrywania gazów przez detektory zależy od rodzaju zastosowanych sensorów. Stacjonarne systemy detekcji mogą monitorować obecność:
1. Gazów toksycznych:
• Tlenek węgla (CO)
• Siarkowodór (H₂S)
• Dwutlenek azotu (NO₂)
• Amoniak (NH₃)
2. Gazów wybuchowych:
• Metan (CH₄)
• Propan (C₃H₈)
• Wodór (H₂)
3. Gazów obojętnych, które mogą powodować niedobór tlenu:
• Dwutlenek węgla (CO₂)
• Argon (Ar)
Każdy detektor jest dostosowany do specyficznych potrzeb użytkownika i środowiska pracy, dlatego ważne jest, aby przed zakupem dokładnie określić, jakie substancje będą monitorowane.

Ile kosztuje detektor do gazu?
Decydując się na konkretny system detekcji gazów, warto zwrócić uwagę na koszty nie tylko jego zakupu i instalacji, ale także konserwacji i regularnej kalibracji. Detektory gazów, aby działały skutecznie, muszą być okresowo sprawdzane i dostrajane. Zaniedbanie tego obowiązku może prowadzić do fałszywych alarmów lub, co gorsza, niewykrycia rzeczywistego zagrożenia. Dlatego warto wybierać urządzenia, które są łatwe w utrzymaniu i oferują wsparcie techniczne od producenta.
Cena detektora gazu zależy od jego rodzaju, funkcji oraz zastosowanych technologii. Stacjonarne systemy detekcji gazów to bardziej zaawansowane urządzenia niż ich przenośne odpowiedniki, co wpływa na ich koszt.
• Podstawowe detektory stacjonarne: od około 700 zł za urządzenie przeznaczone do wykrywania jednego rodzaju gazu.
• Detektory wielogazowe z zaawansowanymi funkcjami: mogą kosztować od 6000 zł wzwyż.
• Kompleksowe systemy detekcji z integracją z innymi systemami bezpieczeństwa: ich cena może wynosić nawet 20 000 zł lub więcej, w zależności od specyfikacji i rozmiaru monitorowanej przestrzeni.
Warto uwzględnić także koszty instalacji, które mogą wahać się od kilku do kilkunastu tysięcy złotych, oraz późniejszej konserwacji urządzeń.
Jak często kalibrować detektor gazu?
Stacjonarny detektor gazu wymaga okresowej kalibracji. Jest to kluczowy element ich prawidłowego działania. Regularna konserwacja pozwala upewnić się, że urządzenie działa dokładnie i skutecznie wykrywa zagrożenia.
• Standardowa częstotliwość kalibracji: co 6–12 miesięcy, w zależności od modelu detektora i warunków jego pracy.
• Szczególne warunki użytkowania: w środowiskach o wysokiej wilgotności, zapyleniu lub w miejscach, gdzie urządzenie jest intensywnie eksploatowane, kalibracja może być wymagana częściej – nawet co 3 miesiące.
Zaniedbanie kalibracji może prowadzić do fałszywych alarmów lub, co gorsza, niewykrycia rzeczywistego zagrożenia. Dlatego większość producentów zaleca przeprowadzanie regularnych przeglądów i współpracę z certyfikowanymi serwisami.
Wybór odpowiedniego systemu detekcji gazów
Wybór odpowiedniego systemu detekcji gazów to kluczowy element ochrony zakładu przemysłowego, pracowników i infrastruktury. Stacjonarne detektory gazów pozwalają na bieżąco monitorować obecność toksycznych, wybuchowych lub obojętnych gazów, zapewniając bezpieczeństwo i szybkie reagowanie na zagrożenia. Kluczowym krokiem jest dopasowanie urządzenia do rodzaju gazów występujących w danym środowisku, takich jak tlenek węgla, metan czy dwutlenek węgla.
Stacjonarny detektor gazu musi być dostosowany do warunków pracy, takich jak ekstremalne temperatury, wilgotność czy zapylenie, a ich regularna kalibracja, przeprowadzana co 6–12 miesięcy, zapewnia niezawodność działania. Nowoczesne detektory oferują opcje integracji z systemami zarządzania bezpieczeństwem, wykorzystując technologie 4–20 mA, Modbus RTU czy RS485, które pozwalają na monitorowanie w czasie rzeczywistym i automatyczne uruchamianie procedur awaryjnych.

Dodaj komentarz
Musisz się zalogować, aby móc dodać komentarz.